MECHANIZMY LUDOBÓJSTWA - Stowarzyszenie Służba Szalom Oświęcim

Idź do spisu treści

Menu główne:

MECHANIZMY LUDOBÓJSTWA

Artykuły
 

Ocaleli z ludobójstwa w Ruandzie i Darfurze, przemawiali na konferencji dotyczącej praw człowieka w Genewie, zorganizowanej przez ONZ jako konferencja Durban II.
Słuchając ich opowiadania, w jaki sposób byli demonizowani przez swoich katów, staje się jasnym i zrozumiałym, że ludobójstwo nie było zawieszone w próżni. Nienawiść całej populacji chcącej mordować innych potrzebuje odpowiedniej pożywki.
Ludobójstwo musi być przedstawione w odpowiedni sposób, aby zdobyć szerokie poparcie społeczne. Wspólnym założeniem każdego ludobójstwa jest bardzo specyficzny rodzaj demonizacji potencjalnych wrogów. W Ruandzie członkowie plemienia Hutu byli przekonani, że ich pobratymcy z plemienia Tutsi są jak karaluchy, węże. Kobiety plemienia Tutsi przedstawiane były, jako przebiegłe uwodzicielki, które używając swojej urody i seksualności  posiadają moc do zwycięstwa nad mężczyznami z plemienia Hutu.
W Bośni w fałszywych doniesieniach medialnych mówiono, że muzułmanie używają chrześcijańskich serbskich dzieci  jako pokarm dla  zwierząt w Sarajewskim  zoo.
Radio w Ruandzie nieprzerwanie ostrzegało przed zbliżającymi się (fikcyjnymi) atakami plemienia Tutsi. W audycjach radiowych przekonywano, że członkowie plemienia Hutu powinni zaatakować jako pierwsi, aby chronić swoje terytoria.
Ta demonizacja zawierała dwa następujące komponenty:

1. Ofiary przedstawiane były jako realne zagrożenie, tak aby oprawcy przekonani byli, że zabijając wroga, działają w obronie własnej.

2. Ofiary zostały „odczłowieczone”, aby oprawcy przekonani byli, że tak naprawdę nie mordują ludzi.

Przyzwoici ludzie nigdy nie wezmą udziału w mordzie niewinnych ludzi, ale ci sami porządni ludzie będą współdziałać w zabijaniu tych, którzy zostali im przedstawieni jako„podludzie”, oraz realne zagrożenie dla ich egzystencji.
Przedstawienie ludobójstwa, jako koniecznej samoobrony przeradza zwykłych ludzi w potencjalnych morderców. Ochrona własnych dzieci oraz rodziny przeradza zwyczajnych sąsiadów w żarliwych katów w imię fałszywie pojętej samoobrony, która zawsze znajduje swoje usprawiedliwienie.
Wszystko, co trzeba było zrobić w Darfurze i Ruandzie, aby przemienić zwyczajne społeczeństwo w morderców, to przekonać ich, że znaleźli się w niebezpieczeństwie oraz że ci, którzy im zagrażali byli czymś mniej niż ludźmi.
Patrząc wstecz na historię Żydów staje się jasnym, że metody używane do wzniecenia przemocy zawsze używane były argumenty samoobrony, zmieniały się jedynie szczegóły.
Kiedy w średniowieczu fałszywie oskarżano Żydów o zatruwanie studni pociągało to za sobą tysiące ofiar. Nawet przyzwoici ludzie przyłączali się do morderców. Co ciekawe, nie postrzegali się jako mordercy, lecz jako obrońcy siebie oraz swych rodzin.
Kiedy rozprzestrzeniło się fałszywe oskarżenie, że Żydzi używają krwi chrześcijańskich dzieci do produkcji macy, to wielu zwykłych, przyzwoitych ludzi poczuło się w obowiązku mordować Żydów, a masakrując ich, przekonani byli, że działają w obronie własnej oraz chronią swoje dzieci przed potwornymi torturami.
W swojej książce „Mein Kampf” Adolf Hitler również używał argumentów samoobrony. W tym przypadku przedstawił on Żydów, jako śmiertelnych wrogów, stanowiących zagrożenie dla Niemców i całej ludzkości. Według niego jedynym możliwym wybawieniem była totalna wojna z użyciem wszelkich możliwych środków oraz broni. Hitler kontynuował dalej: „ Wierzę, że działam z woli wszechmogącego Stwórcy…Broniąc samego siebie przed Żydami, walczę dla sprawy Pańskiej.”
Tak Hitler wyposażył ludobójstwo w „legitymację” samoobrony.
Szczegóły mogą się zmieniać w każdym społeczeństwie, lecz obramowanie zawsze pozostanie takie samo.

Przyglądając się współczesnej promocji palestyńskiej nienawiści przeciwko Żydom, odnoszę niepokojące wrażenie, że nienawiść ta nosi w sobie zalążki minionego holokaustu.
W rozkręcającej się kampanii nienawiści Autonomii Palestyńskiej oraz Hamasu, Żydzi zajmują znacząco wiele miejsca. Dwa programy emitowane ostatnio w telewizji Hamasu wyraźnie to dokumentują.
W jednym z tych programów wyemitowane zostało przedstawienie, w którym aktorzy odegrali rolę żydowskiego ojca i syna ubranych w charakterystyczne chasydzkie stroje. Rozmawiali oni o nienawiści do Muzułman, do której upoważnia ich religia. Przedstawione zostało tam wielowiekowe oszczerstwo o używaniu krwi przez Żydów. Dalej we wspomnianym przedstawieniu ojciec poucza syna: „ Szymonie, mój synu chciałbym nauczyć cię jeszcze kilku istotnych rzeczy: Musisz nienawidzić Muzułman…Naszym pragnieniem jest mordować Muzułman i pić ich krew.” Później przedstawiona jest scena, w której ojciec krytykuje swego syna za to, że umył ręce przed modlitwą: „ Musimy myć nasze ręce w krwi muzułmańskiej.”  (program wyemitowany w telewizji Al Aksa 3 kwietnia 2009).
Jak na ironię, oskarżenia Hamasu, że Żydzi piją muzułmańską krew pojawiły się na tydzień przed świętem Paschy, która przez wieki była powodem strasznych oskarżeń o spożywanie krwi chrześcijańskiej przez Żydów.
W tym samym dniu religijni przywódcy Hamasu zakończyli swoją ceremonię obietnicą rychłego ludobójstwa wszystkich Żydów.
Potrzebę rozprawienia się z Żydami legitymowali tym, że są oni wrogami całej ludzkości. Żydzi według ich opinii są z natury źli i szukają sposobu, jak zawładnąć światem oraz prześladować Muzułman i całą ludzkość.
Oto jak przedstawił to Ziad Abu Achaj:  „nienawiść do Mahometa oraz Muzułman jest w każdej Żydowskiej duszy. Mają do tego naturalną skłonność.… Izrael jest jak rak, który chce zawładnąć światem.” Swoje przemówienie zakończył stwierdzeniem, że Żydzi przeznaczeni są na całkowitą zagładę: „Przyjdzie czas wyznaczony przez Allacha, że własność ich (Żydów) będzie zniszczona, a ich dzieci eksterminowane tak, że żaden Żyd czy syjonista nie pozostanie dłużej na obliczu tej ziemi… .” (Przemówienie wygłoszone w telewizji Al.
Aksa 3 go kwietnia 2009)
Ta demonizacja i dehumanizacja Żydów przez Hamas nie ma żadnych ograniczeń, co prowadzi do otwartego nawoływania do mordu Żydów. Podczas kiedy Autonomia Palestyńska poszukuje swych źródeł finansowania w świecie zachodnim, w tym samym czasie świat arabski  w  bezlitosny sposób argumentuje ludobójstwo Żydów, jako konieczną samoobronę dla wspólnego dobra.
W mediach Fatahu oraz Autonomii Palestyńskiej Izrael i Żydzi są demonizowani przez nikczemne oskarżenia, łącznie z kłamstwami twierdzącymi, że Izrael celowo rozprzestrzenia wirus AIDS, narkotyki oraz przeprowadza zbrodnicze eksperymenty medyczne na Palestyńskich więźniach, a nawet próbuje zniszczyć meczet Al.
Aksa.
Palestyński szef sądu religijnego Tayseer Altamimi powiedział:
„Problem AIDS wymaga zdwojonej uwagi… Od kiedy sąsiadujemy z Izraelem, gdzie zaraza ta jest szeroko rozprzestrzeniana do społeczeństwa palestyńskiego, władze okupacyjne, szczególnie w Jerozolimie usilnie pracują nad tym, aby jeszcze bardziej rozprzestrzeniać narkotyki wśród nas.” (wypowiedź dla Radia Autonomii Palestyńskiej
luty 2008). Wtóruje mu dr Mutawakil Taha były wicepremier Autonomii Palestyńskiej, a obecnie przewodniczący unii pisarzy palestyńskich: „Widzieliśmy, jak syjoniści dźgali nożami ciężarne kobiety palestyńskie, z zimną krwią zarzynali niemowlęta i jedli je, niszczyli dzieci oraz łona kobiet, aby już więcej nie mogły rodzić.” (wypowiedź dla telewizji Autonomii Palestyńskiej z dnia 4 marca 2008 r.)
W czerwcu 2008 roku w artykule gazety Al.
Ayyam, oskarżano izraelskich osiedleńców  o to, że celowo wypuszczają szczury na teren Arabskiej części starej Jerozolimy, aby zamienić życie mieszkających tam Arabów w piekło na ziemi.
Wideoklip wyemitowany przez telewizję Autonomii Palestyńskiej 5 maja 2008 roku przedstawił drastyczne zestawienie izraelskiego czołgu oraz scenę odegraną przez palestyńskie dzieci, jakoby rozstrzelane przez izraelskich żołnierzy. W ten sposób wytworzono fikcję, że Izraelczycy rozmyślnie mordują palestyńskie dzieci.
   Tak, jak plemię Tutsi przedstawiane było jako karaluch i podstępne węże, tak samo Hamas oraz Autonomia Palestyńska opisuje Żydów, jako obrzydliwe zwierzęta takie jak: karaluchy, pająki, skorpiony, aligatory… . każde oskarżenie jest na swój sposób inne, ale sedno tego wszystkiego zawsze jest takie samo: Izraelczycy i Żydzi są śmiertelnym niebezpieczeństwem. Nie są to normalni ludzie jak wszyscy i dlatego musimy się przed nimi bronić, co jest w pełni usprawiedliwione.
Przerażające i tragiczne jest to, że takie obramowanie ludobójstwa odnosi tam mrożące krew w żyłach sukcesy.
Niedługo po okrutnym mordzie ośmiu studentów Jesziwy, na zlecenie New York Tims
a w marcu 2008  Palestyńskie Centrum Polityczne i sondażowe przeprowadziło sondaż w społeczności Autonomii Palestyńskiej. Okazało się, że ponad 84% ankietowanych Palestyńczyków poparło ten okrutny mord.
Dlaczego prawie całe społeczeństwo palestyńskie poparło ten zbrodniczy mord na niewinnych dzieciach? Widocznie ciągłe przedstawianie Żydów, jako śmiertelnego zagrożenia dla Palestyńczyków odniosło sukces.
Obecnie w swoim najbliższym sąsiedztwie Izrael styka się ze społeczeństwem, które przeszło już etap obramowania ludobójstwa jako samoobrony koniecznej, a teraz jest już w punkcie, w którym zabijanie Izraelczyków, w tym dzieci, uważane jest za normalne i usprawiedliwione.
Wszystko to jest niezbędne, aby całe społeczeństwo poszło dokładnie według ostatecznego scenariusza, tak wiele razy uszczegółowionego przez ich liderów.


ITAMAR  MARKUS

 

Izraelski analityk terroryzmu oraz założyciel i dyrektor Palestynian Media Watch


Tłumaczenie: Piotr Borek


 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego